Opancerzony samochód rozpoznawczy BRDM
Podczas li wojny światowej, a zwłaszcza w późniejszym jej okresie, radzieckie pododdziały rozpoznawcze używały do wykonywania swych zadań nie tylko samochodu pancernego BA-64, lecz także i kołowego transportera opancerzonego M3A1 produkcji amerykańskiej, dostarczonego w ramach „Lend Lease". Ten typ pojazdu o większej ładowności (co umożliwiało zarówno zwiększenie załogi, jak i uzbrojenia) oraz zdolności pokonywania terenu okazał się szczególnie przydatny dla zwiadu. Po zakończeniu wojny, w końcu lat czterdziestych, w miejsce M3A1 przyjęto podobny pojazd, lecz własnej konstrukcji i produkcji, nazywany BTR-40 (jest on opisany w rozdziale o transporterach. Mimo zastosowania napędu na wszystkie koła (4 X 4) BTR-40, podobnie jak i wiele innych pojazdów kołowych, przywiązany był w zasadzie do dróg, gdyż nie mógł pokonywać wszystkich przeszkód terenowych.
Zwiększające się stale wymagania taktyczne, dotyczące ruchliwości i manewrowości bojowych pojazdów wojskowych na współczesnym polu walki, przyczyniły się do powstania nowego wozu rozpoznawczego. W końcu 1954 roku w Doświadczalnym Biurze Projektowym, kierowanym przez W. A. Diedkowa, przystąpiono do projektowania nowego typu opancerzonego samochodu rozpoznawczego. Konstruktorem wiodącym był W. K. Rubcow. Początkowo pojazd, traktowany jako pływająca odmiana BTR-40, nosił oznaczenia BTR-40P, lecz później został on nazwany BRDM (BRDM — skrót utworzony przez pierwsze litery pełnego określenia — Bronirirowannaja Razwiedywatielno-Dozornaja Maszina). W bezpośrednim tłumaczeniu oznacza to „opancerzony pojazd rozpoznawczo-dozorujący". W polskiej terminologii wojskowej dla tego typu pojazdów przyjęto nazwę „opancerzony samochód rozpoznawczy"; często pojazd ten określa się mianem lekkiego transportera opancerzonego. W jego konstrukcji wykorzystano sprawdzone już i standaryzowane zespoły BTR-40, jednakże liczne dodatkowe urządzenia oraz możliwość pokonywania przeszkód wodnych wpław znacznie zwiększyły zdolności pokonywania terenu. W samochodzie BRDM zastosowano samonośny, wodoszczelny kadłub w kształcie pontonu oraz pędnik wodny poruszający pojazd w czasie pływania. Dzięki dodatkowym kołom samochód może pokonywać rowy i okopy o szerokości ponad metr, praktycznie stanowiące dla BTR-40 przeszkodę niemożliwą do przejechania o własnych siłach. Dodatkową pomocą podczas pokonywania odcinków terenu o podłożu piaszczystym i błotnistym stał się centralny układ pompowania kół zapewniający możliwość stałego regulowania ciśnienia w oponach, a przez to i zmiany nacisku jednostkowego na podłoże.
usługi kurierskie - Hotel Rezydencja Legnica - części opel